zwartekat

Het Biometrische paspoort...

Privacy?

» Het Nederlands biometrisch paspoort is een paspoort met een flinterdunne RFID chip, die wordt aangebracht op ÚÚn van de pagina's. Deze draadloze chip (met een opslagcapaciteit van ongeveer 72 kilobyte) bevat o.a. alle gegevens die op de houderspagina staan weergegeven, aangevuld met extra (niet zichtbare) gegevens, waaronder een tweetal biometrische kenmerken van de houder: een gelaatsscan en twee vingerafdrukken (linker en rechter wijsvinger). Een derde biometrisch kenmerk, de irisscan, zal (nog) niet worden gebruikt. Het biometrisch paspoort werd op 28 augustus 2006 in Nederland ge´ntroduceerd. Pas vanaf 21 september 2009 zijn ook de vingerafdrukken in deze paspoorten opgenomen.

De EU had al vˇˇr de aanslagen van 9/11 het voornemen een fraudebestendiger paspoort voor alle EU-landen voor te schrijven. Na deze datum is dit streven in een stroomversnelling geraakt, niet in de laatste plaats doordat de Verenigde Staten dreigden Europese paspoorten zonder biometrische kenmerken uit te sluiten van het Visa Waiver Program. Het biometrisch paspoort moet erin voorzien dat zogenaamde 'look-alike fraude' wordt tegengegaan (iemand die op het paspoort reist van iemand die op hem lijkt). Mensen blijken niet altijd even goed in het constateren van dat soort verschillen. Gelaatsscans en vingerafdrukken, geanalyseerd door computers, moeten erin voorzien dat zoiets niet langer mogelijk is.

Data op de Chip
Op de chip komt de volgende informatie te staan: naam, paspoortnummer, nationaliteit, geboortedatum, geslacht, geldigheidsdatum, Burgerservicenummer (het voormalig sofinummer), gelaatsfoto en vingerafdrukken. Daarnaast bevat de chip een aantal beveiligings gerelateerde bestanden waarmee vastgesteld kan worden of het een originele chip betreft en of de data ongewijzigd is . Hoewel op de chip ook ruimte is gereserveerd voor adres, telefoonnummer, beroep, bewaring/hechtenis, belastingvoorwaarden en allerlei andere details, zullen deze velden, naar verluidt, leeg gelaten worden.

Gelaatsscan
De gelaatsscan is een digitale foto waarbij elektronisch een aantal (geometrische) kenmerken, zoals de positie van de ogen, afstanden tussen de ogen, neus en mondhoeken worden gemeten. Tevens worden de contouren van het gelaat vastgelegd. Bij verificatie (in het geval van controle) wordt een digitale foto van de betreffende persoon gemaakt en vergeleken met de in (de chip in) het paspoort opgeslagen foto door dezelfde kenmerken te vergelijken. De Europese Commissie wil zelfs in de toekomst een driedimensionale gezichtsscan in het paspoort wat automatische gezichtsherkenning mogelijk zou moeten maken. Software welke in London bijvoorbeeld al wordt gebruikt bij beveiligingscamera's op straat. Ook hebben in Nederland al diverse betaalde voetbal clubs (ADO, PSV) een pilot gedraaid met software, welke van camerabeelden hooligans met bijvoorbeeld een stadionverbod kan herkennen.

Vingerafdrukken
Er worden maximaal vier vingerafdrukken opgenomen bij het aanvragen van een reisdocument. Alle vier de vingerafdrukken worden opgeslagen in de (decentrale) reisdocumentenadministratie en 2 van deze vingerafdrukken komen in de chip. Van kinderen onder de 12 jaar worden geen vingerafdrukken opgenomen. Onlangs is een student naar de rechter gestapt omdat hij een paspoort wil, maar weigert zijn vingerafdrukken af te staan voor een databank. De student, Aaron Boudewijn, noemt de databank een inbreuk op zijn privacy en vreest dat de vingerafdrukken worden nagemaakt of dat justitie ermee in de fout gaat. Aaron beschrijft in een een blog exact de procedure hoe te handelen.

Update: Na de plotselinge dood van vingerafdruk-activist Aaron Boudewijn, is nu stichting Privacy First naar de rechter gestapt om een einde te maken aan de opslag van vingerafdrukken bij de aanvraag van een nieuw paspoort. Volgens de stichting is het bewaren van de vingerafdrukken in strijd met privacywetgeving.

Opslag en database
Alle informatie die in het biometrisch paspoort komt te staan, wordt nu nog opgeslagen door de producent van het nieuwe paspoort, Sdu Identification in Haarlem. Straks moet die informatie ook opgeslagen gaan worden in een gemeentelijke digitale databank. De beslissing om deze database aan te leggen is geruisloos door de Eerste en Tweede Kamer geloodst. VVD-minister Johan Remkes en de voormalige CDA-minister Piet Hein Donner pleitten echter ook nog eens voor een landelijke databank. De daarin verzamelde biometrische foto's en vingerafdrukken zouden gebruikt moeten worden om bijvoorbeeld mensen te identificeren die zich weigeren kenbaar te maken. Zo zouden ge´llegaliseerden bijvoorbeeld makkelijker opgespoord kunnen worden en kunnen demonstranten die vanuit principiŰle overwegingen anoniem wensen te blijven ontmaskerd worden. Ook wil men biometrische gegevens uit gaan wisselen met andere landen. Dat zou een bijdrage moeten leveren aan de opsporing van "terroristen". Ook wordt door sommige politici de wens al uitgesproken om de centrale databank te gaan koppelen aan het Schengen Informatie Systeem (SIS) en het Visa Informatie Systeem (VIS) en het nieuwe PROGIS. Daarin zijn gegevens van "vreemdelingen" en aangehouden/gezochte personen opgenomen. Een centrale databank brengt grote veiligheidsrisico's met zich mee, omdat die een doelwit zou kunnen vormen voor hackers en criminele organisaties. Naar verwachting zullen in 2015 wereldwijd van meer dan een miljard mensen biometrische gegevens zijn opgeslagen en worden uitgewisseld.

Een centrale databank zal in de toekomst ook misbruikt kunnen worden voor de biometrische gezichtsherkenningscamera's. Dat soort camera's speuren geheel automatisch naar gezichten van verdachte personen en slaan alarm als zo'n persoon in het vizier loopt. In Londen en Liverpool hangen al dergelijke camera's. Ook op Schiphol en in treinstations worden ze ge´nstalleerd. Op kleine en private schaal zijn in Nederland al winkels, voetbalstadions en zwembaden uitgerust met gezichtsherkenningssystemen in "de strijd" tegen bekende winkeldieven, vermeende hooligans en "raddraaiers". Een centrale databank zou ook ingezet kunnen worden tegen demonstranten. Het zou voor de autoriteiten technisch gezien een peulenschil moeten zijn om met een mobiele chiplezer ongezien en ongemerkt de gegevens op hun paspoorten af te lezen. En anders kan altijd nog achteraf aan de hand van beeldmateriaal hun biometrische identiteit vastgesteld worden.

Gewetensbezwaren
In linkse en christelijke kringen hebben sommige mensen gewetensbezwaren tegen de registratie van biometrische gegevens. Een aantal daarvan is bekend bij het Meldpunt Misbruik Identificatieplicht. ChristenUnie-Kamerlid Arie Slob diende nog een motie in om deze groep te ontzien en om na te denken over alternatieve paspoorten voor hen. Alleen de PvdA, D66, SGP en de Groep Oudenallen steunden de motie, maar dat was niet genoeg voor een meerderheid. Wie afziet van de aanschaf van een biometrisch paspoort krijgt min of meer dezelfde status als ge´llegaliseerden. Ze kunnen in principe het land niet meer uit en in, en een bezoek aan bijvoorbeeld een bank of het ziekenhuis wordt onmogelijk gemaakt, omdat ook daar de identificatieplicht geldt.

In Aluminiumfolie
Privacy organisaties adviseren gewetensbezwaarden die toch een paspoort nemen om hem dan maar in aluminiumfolie te bewaren. Dat houdt namelijk het zendsignaal tegen. Er worden zelfs al speciale portemonnees verkocht met een beschermende laag erin. Het is vanzelfsprekend nog beter om het paspoort helemaal niet op zak te hebben. Ook in Engeland probeert de regering een nationaal identiteitsbewijs in te voeren, compleet met biometrie en een centrale database. De Campagnegroep NO2ID bestrijdt die plannen en werkt ook aan een steunfonds voor tegenstanders die vanwege hun weigering in de toekomst mogelijk gerechtelijk vervolgd zullen worden. In Nederland zijn eveneens initiatieven die hier tegen in opstand zijn komen.

web analytics market